header

Bel mij!

In één van onze vorige blogs, hebben we aandacht besteed aan de mogelijkheden die de werkgever heeft, als de medewerker niet meewerkt aan zijn re-integratie. In de blog van deze week gaan we dieper in op de situatie waarin een medewerker tijdens zijn re-integratie weigert passend werk uit te voeren.

Werkgever machteloos?

Uit de vele gesprekken die wij met werkgevers hebben over de knelpunten in de begeleiding van zieke medewerkers, blijkt dat werkgevers vaak het gevoel hebben machteloos te zijn als de werknemer niet meewerkt aan zijn re-integratie. Ook in juridische zin was hierover tot voor kort nog geen echte duidelijkheid. Recent deed de Hoge Raad echter een uitspraak die hierin verandering brengt. Ook in juridische zin is werkgever hierdoor absoluut niet machteloos in voorkomende situaties.

Gehele loonstop bij weigeren passend werk

In een recente uitspraak van de Hoge Raad (juni 2014) oordeelde de rechter als volgt:
"Weigert een zieke werknemer passende arbeid te verrichten tijdens zijn re integratie, dan vervalt zijn volledige loonaanspraak". De Hoge Raad oordeelde in deze uitspraak dat dit niet alleen het geval is voor de uren waarin de zieke werknemer passende arbeid moet verrichten. Als een zieke werknemer gaat re-integreren en dit nog niet volledig lukt in zijn eigen functie, is de werkgever verplicht om hem passend werk aan te bieden. In het verleden was het onduidelijk of de werknemer bij weigering van deze arbeid zijn gehele loonaanspraak verliest of alleen dat deel dat betrekking heeft op de passende arbeid.

Duidelijkheid over loondoorbetalingsplicht

In artikel 7:629 van het Burgerlijk Wetboek staat in lid 3c dat een werknemer geen recht heeft op loondoorbetaling 'voor de tijd, gedurende welke hij, hoewel hij daartoe in staat is, zonder deugdelijke grond passende arbeid (...) niet verricht'. De woorden 'voor de tijd, gedurende welke' leverden in de praktijk vaak discussie op. De vraag was of hiermee de periode werd bedoeld waarin de werknemer weigerde passende arbeid te verrichten of de uren waarin de werknemer niet werkte, hoewel hij daartoe in staat was. Volgens de eerste uitleg zou de werknemer bij het weigeren van passende arbeid zijn volledige loonaanspraak verliezen. Als de tweede uitleg juist was, zou hij wél recht houden op loon voor het gedeelte waarvoor hij (nog) arbeidsongeschikt was.

Volledige loonaanspraak vervalt bij weigering

De Hoge Raad stelt voorop dat artikel 7:629 bedoeld is om de re-integratie en het herstel van een zieke werknemer te bevorderen. De sanctie op overtreding van deze wettelijke bepaling is dat de loonaanspraak volledig vervalt. Dit geldt dus ook voor het deel van de werktijd waarvoor de werknemer arbeidsongeschikt is en nog niet in staat is om te re-integreren. Overigens moet u als werkgever de werknemer wel eerst waarschuwen voor de consequenties van het weigeren van passende arbeid. Hij moet immers wel de kans krijgen om alsnog aan uw opdracht te voldoen (Hoge Raad, 6 juni 2014, ECLI:NL:HR:2014:1341)

Conclusie

Nu bovenstaande uitspraak is gedaan, is er meer duidelijkheid voor werkgever en werknemer over de mogelijke gevolgen indien werknemer passende arbeid weigert. Uiteraard is voorkomen beter dan genezen. Maar mocht bovenstaande zich voordoen, dan kan het een positief effect op de re-integratie hebben, als werknemer duidelijk gewezen wordt op de uitspraak van de rechter.

Wij zijn benieuwd hoe jij hierover denkt!

Moniek Jansen & Roeland Bridié

Loonstop bij weigeren passend werk